رفع الزام از قانون پوشیدن ردای روحانیت در کلیسای انگلستان

[ad_1]

به گزارش دین‌آنلاین به نقل از گاردین، ماه گذشته جان برکو، سخنگوی پارلمان تصمیم گرفت سنّتی را که اعضای مذکر پارلمان را ملزم به پوشیدن کت‌وشلوار و کراوات می‌کرد تغییر دهد و حال پیرو آن ماجرا، کلیسای انگلستان نیز به روحانیان اجازه داده تا با لباس شخصی مراسم مذهبی را برگزار کنند.

شورای سینود این تصمیم را تأیید نهایی کرده و قرار است پس از تأیید ملکه به قانون کلیسا تبدیل شود. ملکه نیز ماه گذشته در مراسم رسمی افتتاح پارلمان، در راستای ترویج پوشش غیررسمی در بریتانیا، به جای تاج با کلاه در مراسم شرکت کرد.

در حال حاضر روحانیان در هنگام برگزاری مراسم عشای ربّانی یا مراسم‌هایی مثل ازدواج، خاکسپاری یا غسل تعمید ملزم به پوشیدن ردای سنّتی (ردای سفید یا قبای بلند با لچک یا شال) هستند.


در روز دوشنبه شورای سینود حکم خواهد داد که روحانیان می‌توانند با موافقت شورای کلیسای ناحیۀ خود، لباس‌های مختلفی به تن کنند و هرجا که اختلاف‌نظری در این رابطه باشد، اسقفِ ناحیه حرف آخر را خواهد زد. برای مراسم‌های ازدواج، خاکسپاری و غسل تعمید نیز رضایت صاحبان اصلی مراسم باید جلب شود.

رسم پوشیدن رداهای سنّتی به چندین قرن پیش بازمی‌گردد، اما امروزه در میان کشیشان خصوصاً در کلیساهایی که به سبک غیررسمی و مدرن به عبادت می‌پردازند، این رسم به نحو فزاینده‌ای مغفول واقع شده است. بعضی از روحانیان می‌گویند ردا و قبا جوانان را دفع می‌کند و کشیش را از جمع متمایز می‌سازد. اما سنّت‌گراها معتقدند که هدف از پوشیدن لباس رسمی، دقیقاً متمایز بودن کشیش از بقیه است.

الن اسمیت، اسقف سنت‌آلبانز خطاب به شورای سینود عنوان داشت چنانچه کسوت سنّتی روحانیت کنار گذاشته شود، باز هم شکل لباسی که کشیش انتخاب می‌کند باید مناسب شأن و پیشۀ او باشد.

الیستر مک‌هافی یکی از روحانیون بلک‌برن می‌گوید این گونه تغییرات در قانون کلیسا صرفاً بازتاب تغییرات جامعه است. در گذشته مردم رسمی‌تر لباس می‌پوشیدند و اکنون شرایط تغییر کرده است.

یکی از روحانیان عالی‌رتبۀ سینود از اسقف‌ها درخواست کرد تا تاج مخصوص اسقفی بر سر نگذارند، چراکه این تاج نماد قدرت است. ایان پاول می‌گوید تاج اسقفی باعث می‌شود به نظر برسد اسقف متعلّق به دنیای دیگری است؛ دنیای گذشته، دنیای نوستالژی و دنیایی که کاملاً از تجربیات و ارزش‌های زمان حاضر فاصله دارد. این تاج در خیلی‌ها این حس را به وجود می‌آورد که کلیسا با مسائل روز ارتباط ندارد. جامعۀ معاصر دیگر تحمّل سلسله‌مراتب‌های مذهبی را ندارد.

[ad_2]

لینک منبع

پاپ فرانسیس راه چهارمی را برای قدّیس شدن مقرّر ساخت

[ad_1]

به گزارش دین‌آنلاین به نقل از گاردین، برای این که کلیسای کاتولیک کسی را قدّیس اعلام کند، سه مرحله وجود دارد که آمرزیدگی (beatification) اولین مرحله از این مراحل به شمار می‌رود. در گذشته سه دسته از افراد واجد «آمرزیدگی» و سعادت اخروی بودند؛ شهدا، کسانی که زندگی‌شان مبتنی بر ارزش‌های رفیع و دلیرانه بود و اشخاصی که به قداست اشتهار داشتند.

در نامۀ پاپ فرانسیس نوشته شده: “ایثار دلیرانۀ جان که برخاسته از حسن‌نیت باشد، گویای آن است که فرد به طور حقیقی و کامل رهرو راه عیسی مسیح بوده و این برای دیگران نیز الهام‌بخش و قابل‌تأسی است.”

طبق آنچه در نشریۀ رسمی واتیکان «ابزرواتور رومانو» آمده، از کسانی که طبق مقرّرات جدید مشمول آمرزیدگی واقع می‌شوند می‌توان به افرادی اشاره کرد که در اثر پرستاری از بیماران مبتلا به طاعون، خود نیز مبتلا شدند و متعاقباً جان خود را در این راه از دست دادند. علاوه بر این، خانم کوربلا، مادر بارداری که به خاطر حفظ جان جنینش، از درمان سرطان پوست خود امتناع کرد و پس از تولدِ نوزاد از دنیا رفت نیز در این زمره قرار می‌گیرد.


در نامۀ پاپ فرانسیس همچنین قید شده است که برای این که شخصی مشمول «آمرزیدگی» قرار بگیرد، لازم است که آن شخص پیش از مبادرت به ایثار و بذل جان، تابع ارزش‌های مسیحیت بوده باشد، به قداست اشتهار داشته باشد و پس از مرگِ او نیز معجزه‌ای به آنها نسبت داده شود.

تنها مسیحیانی که به خاطر شهادت قدّیس اعلام شده‌اند از لزوم صدور معجزه مستثنی هستند.

[ad_2]

لینک منبع

کلیسای انگلستان خواستار ممنوعیت تبدیل‌درمانی شد

[ad_1]

به گزارش دین‌آنلاین به نقل از گاردین، در یکی از جلساتی که بر سر این موضوع برگزار شده بود، دو تن از اعضای سینود تجارب منفی‌ای را که از این کار داشتند بیان کردند و این عمل را یک تجاوز روحی خواندند که جایی در جهان مدرن ندارد.

 
تبدیل‌درمانی معمولاً به پروسه‌ای اطلاق می‌شود که طیّ آن گرایش جنسی یا هویت جنسیتی فرد تغییر داده می‌شود. بعضی از کلیساها هم‌جنس‌گرایان و دگرباشان جنسی را تشویق می‌کنند تا برای اصلاح گرایش خود در جلسات دعا و فعالیت‌های دیگر شرکت کنند تا از شرّ این «گناه» (گرایش به هم‌جنس‌گرایی) خلاص شوند.

خانم جین اوزین، یکی از کسانی که مورد تبدیل‌درمانی قرار گرفته، دو بار در طول دورۀ درمان بیمار و در بیمارستان بستری شد. اوزین معتقد است که تبدیل‌درمانی یک نوع خشونت و تعدّی است و باید جلوی آن گرفته شود.

اوزین نظرسنجی‌ای دربارۀ تبدیل‌درمانی بر روی 553 هم‌جنس‌گرا انجام داد. 40درصد این افراد دورۀ تبدیل‌درمانی را گذرانده بودند. بیش از دو سوم آنها علّت تصمیم خود را آن بیان کردند که گرایش جنسی خود را گناه می‌دانستند. اما بعضی از آنها در پی این دوره دچار افسردگی و مشکلات دیگر شده‌اند.

پل بیز اسقف لیورپول می‌گوید گرایش به هم‌جنس‌ نه جرم است، نه گناه و این افراد بیمار نیستند تا تحت درمان قرار بگیرند.

تبدیل‌درمانی در اقلیت‌های قومیِ فرقه‌های پنطیکاستی رواج دارد و در بعضی مواردِ حاد، جوانان هم‌جنس‌گرا به وطن خود فرستاده می‌شوند تا مورد «تجاوز اصلاحی» قرار بگیرند. برای مثال خانمی به نام استر که لزبین بود به بهانۀ تعطیلات به میهن خود فرستاده شد. سپس در آنجا او را مجبور به ازدواج با مردی کردند که حتّی او را نمی‌شناخت.

[ad_2]

لینک منبع

حذف صلیب‌ و کتاب‌مقدّس از عبادتگاه یک دانشگاه

[ad_1]

به گزارش دین‌آنلاین به نقل از خبرگزاری فاکس‌نیوز، خانم کاتریشیا پیرسون، رئیس این دانشگاه اظهار داشته است که ” کمافی‌السابق از این مکانِ عبادی برای پیروان همۀ ادیان استفاده خواهیم کرد. نمی‌خواهیم کاری کنیم که نشان دهد یک دین را بر ادیان دیگر ترجیح می‌دهیم. ما از تمام فرهنگ‌ها حمایت می‌کنیم و تلاش داریم کاری کنیم تا همگان در این مکان احساس راحتی داشته باشند.”

مسئولان دانشگاه در حال بررسی هستند که در صورت امکان حتّی صلیبی که بر روی منارۀ عبادتگاه تعبیه شده نیز برداشته شود.

گروه «اتّحاد امریکایی‌ها برای جداسازی کلیسا و دولت» خواستار پاکسازی نمادهای مسیحی از «دانشگاه ایست سنترال» شده است. آنها این دانشگاه را متّهم ساخته‌اند که نمادهای مذهبی را در معرض نمایش قرار داده است؛ از جمله چند صلیب در داخل عبادتگاه، یک صلیب بر فراز بنای عبادتگاه، چند نسخه کتاب‌مقدّس و یک محراب به سبک مسیحی.

به گفتۀ خانم پیرسون، این که در یک دانشگاه عمومی فضایی در نظر گرفته شود که دانشجویان بتوانند از آن برای عبادت استفاده کنند کاملاً وجهۀ قانونی دارد، البته مشروط به این که این فضا صرفاً مختصّ عبادت نباشد. اما به نمایش گذاشتن نمادهای مذهبی در مایملک دولتی، ناقض قانون‌ اساسی ایالات متّحدۀ امریکا است.

بسیاری از اهالی ایالت اکلاهما از تصمیم این دانشگاه برای سرفرود آوردن در مقابل کسانی که می‌خواهند مسیحیت را از فضای عمومی حذف سازند ناراحت و خشمگین هستند. آنها معتقدند که دانشگاه نباید در مقابل زورگویان ملحد و سکولاریست سر خم کند، چراکه کشور امریکا برپایۀ دین مسیحیت استوار شده است. آنها می‌گویند این یک جنگ فرهنگی است که جنگ‌افزار آن به جای بمب، دعوی‌های حقوقی است.

[ad_2]

لینک منبع